vize heyecanı....

artık vize basvurusunun sonuclanmasına bir gün kalmıstı.gece heyecandan uyuyamıyordum.acaba ne olcak?acaba kabul etmişlermi?bunları düsüne düsüne o heyecandan gece uyuyamadım.sabahın 4 olmustu.hemen telefona sarıldım.beni otogara götürecek servisi aradım ve maliyenin önünde bekleyecegimi bildirdim.hemen üstümü hazırladıktan ve son hazırlıkları yaptıktan sonra ankaranın yolunu tuttum.servis beni aldı ve otogara götürdü.ordada ve yolculugum boyuncada hep acaba sorusuyla bogusuyordum.nihayet ankaraya vardım.hemen konsoloslugun yolunu tuttum.oraya varınca hemen içeri girmek için zile bastım.kapıyı actılar ve içeri girdim.orda artık heyecanım tonlarca artmıstı.hemen sonucu ögrenmek istiyordum.aslına bakarsanız ben kesin olumlu gibi bakıyordum.birde baktım ki konsolosluk görevlisi vizeniz onaylanmadı dedi.ben bir an durakladım saka yapıyor zannetim.ve durumun ciddiyetini adamın durusundan anladım.evet gercektende onaylanmamıstı.düsünebiliyormusunuz bir avrupa ülkesi avrupa birliğinin ve ulusal ajansın önderliğinde düzenlenen bir proje için gidicek 3 kişiye vize vermiyordu.sanırım durumun ne sacma bi durum oldugunun bu cümleden anlamıssınızdır.sok olmustum.acıkcası bu durumu bir türlü hazmedemiyordum.birde konslosluktaki insanın umarsız tavırları ve benim neden sorularımın cevabını vermeyişi beni daha fazla kızdırıyordu.bu sinirle orda kalmamın dogru olmayacagına karar verdim ve hemen dısarı cıktım.söyle 3 dakka kadar dısarıda bekledikten sonra tekrar içeri girmeye karar verdim.adamın tavırları hala devam ediyordu.bu sefer kendisine kabul etmediniz en azından evraklarımızı geri verin dedim.onlarada hayır diyor.bizim ülkemizde bu kadar ukalaca hareket eden bir insan daha olamazdı.adamın tavırları kabul edilir gibi degildi.tekrar dısarı cıktım.mehmet hocamıza durum haber verdim.daha sonra onun dogrultuları dogrusunda ulusal ajansa gitmeye karar verdim.ulusal ajansa gider gitmez galip beyle görüsmeye cıktım.galip beye durumu izah ettikten sonra kendisinin verdigi bilgiler dahilinde farklı yollar aramaya basladık.daha sonra ispanyada bizi karsılayacak erdem beyle görüstükten sonra yapacaklarıma karar verdim.moralim sıfır gibiydi.anlamsız bir veto yemistik konsolosluktan.sinir küpüydüm.hemen stres atmak için atakulenin yolunu tuttum.kuleye cıkmaya karar verdim.
kuleye cıktıktan sonra ankarının muhtesem manzarasını izleyerek olanları daha iyi anlamaya calıstım.ilk etapta onca emege yanıyordum.yanılmayacak gibide değildi.burdan indikten sonra hemen aştinin yolunu tuttum.tekrar afyona dönüşe gectim....